Cardano, Girolamo Opus novum de proportionibus 1570
author indexprevious page269 / 291next page
 show/hide xml  show page   search

250
metriam, sicut semper fuit mos Philosophorum contentiosorum, ut
nil sciant, sed solum garrire. audierat hoc ab aliquo malo Geome­
tra, & reposuit in suos libros: nam nos, ut suprà uidisti, demonstra­
uimus oppositum. Quod uerò sit macula illa ex umbra terræ, ue­
rum non est, quoniam una esset & non diuisa, & occuparet totam il
lius faciem: nec est uerum quod mutaret situm, quia superficies ter­
ræ est nonupla superficiei Lunæ. Sicut terræ superficies est minor
trigesima parte superficiei Solis. Nec spargitur lumen Solis in Lu­
na, nam sic esset ambitus ut uia lactea: cum autem Luna delin­
quit in Oriente, est glauca & purpurea, cum in cœli medio rubra,
cum in Occidente nigra uidetur, nam ab utraque parte tenebris ope­
ritur: ex Oriente ab umbra terræ, ab Occidente ab obscuritate loci.
In medijs locis medijs coloribus, quos Astrologi terraticis tribu­
unt: hoc autem quandiu tota delituerit, quod tempus horam uix
implere potest. Ergo partes peruiæ non remittunt lumen, ideò ob­
scuræ apparent, quod in uitreis speculis à quorum partibus plum­
bum excidit: nam nigræ illæ apparent, reliquæ splendidæ, ob id sy­
dera aliquando per illam relucent, & aliquando non. Et Solaris
eclypsis tempore, non lux tota Solis perit: atque ideo ut uidemus, &
uariant colores eo tempore, non tamen collustrat splendidè Sol ob

crassitiem Lunaris corporis hæc inferiora, tum etiam ob diuersita­
tem partium, & ad situm. Nam si Sol sit ad situm a b, transibunt mul
figure
ti radij, si c d paucissimi aut nulli, sed ut ubi
tenuior est Luna in ambitu, & Solis radij
densiores transeunt, & sydera pellucent
contrarijs causis minus, ut iuxta medium
nequaquàm. At Lunæ maculam radij effi­
ciunt, etiam si tota subtus opaca esset, cum
peruia uel tantillum fuerit in superficie, ut
uenis opus non sit. Et iuxta hoc macula illa, ut liquet, ad perfectio­
nem corporis Lunæ pertinet magis quam pars splendida, quam­
uis prima cogitatione oppositum uideatur. Est enim duplex perfe­
ctionis genus in cœlestibus corporibus, & ob densitatem cum re­
mittit, & ob perspicuitatem cum à Sole, ut uniuersali quo dam prin
ci pio illuminatur.

Tex. 49.

2. Apoteles
Ptolem.

Propositio ducentesima decima nona.

Ratio nem eorum quæ apparent circa Solem speculo in aqua po
sito declarare.

Co^{m}.

Sit peluis a b aqua plena: speculum in ea c d e f quadratum, aut
perfecte, aut oblongum sub mersum in ea: Sol primum solus in g