| Borro, Girolamo De motu gravium et levium 1575 | ||||||
|
41
sunt, sed ad superiora elementa comparata grauia dicuntur,
ad inferior a leuia censentur. Has grauium, & leuium defini
tiones Aristoteles edidit tum primo cæli, tum quarto eiusdem.
Platonis, & cæterorum error in definitione gra
uium, & leuium ab Aristotele demon
stratur. Cap. XXIIII.
In his definitionibus Aristoteles Platonem, & cæteros
hallucinatos esse putauit: quia, cum ad huius rei tractatio
nem accesserunt, quid absolutè graue, & quid absolutè le
ue sit, prorsus non expresserunt; sed de grauitate, & leuitate
ita verba fecerunt, vt, cum duo proposita corpora fuerint, quo
rum vtrumque grauitatem habuerit, sed maiorem alterum,
& alterum minorem, vtrum eorum aut grauius, aut leuius
esset exquirerent, & nullam corporis, aut omnino grauis,
aut vndique leuis mentionem fecerint: quippe qui omnia cor
pora, quæ sub cælo existunt, grauia tantum esse crediderint,
quorum tamen nonnulla grauiora, nonnulla verò leuiora, vel
minus leuia esse voluerint: & quæ minus grauia forent, leuia
nuncupauerint non absolutè, sed ad alia comparata, vt ferrum
ligno grauius dici solet, lignum ferro leuius: cum tamen natu
ra leue non sit lignum, sed ponderosum vt ferrum, ideo vtrum
que graue, & propriis ponderibus libratum deorsum suopte
nixu fertur.
Videmus tamen ignem semper esse leuem, inque superio
rem totius mundi oram semper ascendere: terram semper esse
ponderosam, & in locum inferiorem numquam non descen
dere; quod hæc absolutè grauia, & omnino leuia sint, & non
in comparatione ad alterum.