Borro, Girolamo De motu gravium et levium 1575

author index 60 / 316      search

40
condensationem aqua separatur; & corpus aut grauius, aut
leuius fit; vt est aut rarius, aut densius: compressione enim res
fiunt grauiores, & extensione, ac rarefactione leuiores. Huius
opinionem hæc inter alia sequuntur absurda, vna quæque ma
gnitudo tam & si comprimatur, nullo modo fit grauior, vt con­
pressa bombix, & lana nihilo grauior est, quam si extensa sit.

De ortu, & interitu eorum omnium, quæ sunt sub luna, de
que mutua elementorum commutatione, cum vnumquodque
elementum in vnumquodque elementum immediatè vicissimque
commeat, quæ ab Empedocle omnino euertuntur, nihil est quod
hoc loco agamus: quoniam hæc huius nostræ disputationis
extremos fines transgrediuntur: ideo his contenti ad alia pro­
gredimur.

Quomodo Aristoteles grauia, & leuia definierit.
Caput XXIII.

ARISTOTELES ratus cælum esse sui vndique simi­
le, & in orbis absoluti speciem efformatum; propterea
mundum habere extremum, & medium; cæli extre­
mitatem sursum esse censuit, quæ situ etiam superiorem locum
obtinet; medium autem mundi dorsum esse voluit, quod infe­
riorem orbis plagam occupat, ideo leue simpliciter, & non in
comparatione ad alterum id esse credidit, quod ad cæli extre­
mitatem, hoc est sursum naturaliter euolat, quò postquam
peruenerit, illico quiescit, vt ignis: quod autem suopte nixu
deorsum, & ad mundi medium semper inclinat, ad quod post
quam descenderit, stat immotum id, per se, & omnino graue
appellare voluit: elementa media, quæ supersunt, aer, & aqua,
de Aristotelis sententia absolutè grauia, & omnino leuia non