Borro, Girolamo De motu gravium et levium 1575

author index 6 / 316      search

Idcirco FRANCISCE Med: Magne Dux quem
COSMO Parenti optimo, & felicissimo supersti­
tem esse voluit immortalis DEVS, vt te Etruriam
administrante, ac regente magnum & triste illud
desiderium quod in cælum reuertens vir ille diui­
nus vniuersæ huic prouinciæ reliquit sui, leniatur,
& eius Ciuitates pergant felices esse, quod tu tan­
to Patre dignissimus filius & propterea etiam reip.
regendæ scientissimus iis præsis. Ego quoque non
modo omnibus his causis motus, sed etiam quod
mihi benignè semper facis, & quod à studiis litera­
rum non abhorres, & quod ad iudicandum de alio
rum scriptis multum habes ingenii, tibi donandum
librum, quem de rerum grauium & leuium motu
scripsi tuoque nomine modo tuo probetur iudicio
diuulgandum statuo. Nam si hæ meæ vigiliæ acer­
rimo tanti Principis iudicio respondebunt, reli­
quorum omnium iudicium, quod de me futurum
est, non pertimescam. Te vero Flos Italiæ Princi­
pum lectissime, qui in omnibus tuis actionibus pa­
trium animum, virtutem que capias, & eius huma­
nitatis, probitatis, consiliorum effigies cunctis re­
lictus filius iudicaris, non est quod multis verbis
orem, vt hoc meum opusculum libentissimo ani­
mo accipias, namque te tua sponte facturum esse
scribens confidebam, literarum enim studia, ea­
que colentes apud te in tanto sunt honore, vt pa­
trocinio primum tui num quam satis laudati Patris,
deinde tuo ad spem pristinæ dignitatis, quæ alio­
rum culpa penè tota fuerat amissa literæ, videantur
in Etruria reuixisse: Etenim nemini obscurum esse