compositum. 90.
Omne recipiens debet esse denudatum à natura recepti quod etiam explicatur
à
plotino. 91.
Materia patitur ab actu, & recipit actum, non est tamen actus, nec habet
actum
entitatiuum. 91.
Forma est principium agendi. 92.

Caput XV.
Qua conuenientia sit de materia, & forma, & qua differentia inter Aristote­
lem
, Platonem, & Pythagoram. 92.
Materia à Platone qua causa nuncupatur mater, receptaculum, nutrix. 92.
Formæ dissensio inter Platonicos. 92.
Mathematica seruantur à Pythagora, & in medio rerum sita quæ intelle­
ctu
, & sensu percipiuntur. 93.
Formas plato in mundo intelligibili posuit, Aristoteles in materia. 93.
Differentia inter principia agendi, & patiendi, & principia agendi in du­
plici
differentia. 93.
Patiendi principium semper eget extrinseco motore. 94.

Caput XVI.
Duo formarum genera explicantur, quorum vnum in materia alterum mi­
nimè
. 94.
Hominis intellectus non est forma materialis, at cur aliqui cum mortalem affir
ment
exponitur. 94 95.
Formæ diuinæ quomodo dent esse cælo, & hominibus. 95.
Formæ materiales imperficiuntur à materia, diuinæ minimè. 96.

Caput XVII.
Actio à forma, perpessio à materia oritur, & ab codem non prouenit actio, &
passio
secundum eamdem rationem. 96.
Actio si proueniret à materia omnium esset actio vna. 97.
Similitudo oritur à forma, & compositum agit ratione formæ. 97. 98.
Actus, & potentia sunt differentiæ valde oppositæ. 98.
Grauitas, & leuitas mouent vt formæ mouentur, vt in materia. 98.
Elementorum formæ magis accedunt ad accidentia quàm ad substantiam
ideo
non integre seruantur. 99.

Caput XVIII.
De triplici facultate elementorum. 99.
Elementum quodlibet in quodlibet immediatè transmutatur. 100.
Materia est causa, vt vnunquodque fieri possit, vt vero fiant à forma. 101.
Elementa ad propria loca præter naturam feruntur, & ignis ascendit non
quia
sit factus, sed quia fit ignis, quo etiam fundamento abutitur Ze­
narchus. 101. 102.
Elementorum facultas secunda opum actu sunt extra locum statim moue-