| Borro, Girolamo De motu gravium et levium 1575 | ||||||
|
272
At cælum vt cælum, nec dimensionibus, nec ortui, nec inte
ritui subiicitur; perindeac Socrati, vt animal est, multa insunt,
quæ non insunt ei, vt homo est, & Socrates: habet enim So
crates vim sentiendi, ratione, qua animal, non autem ratione,
qua homo: ita & cælum ratione, qua corpus non pauca habe
re videtur, quæ de eodem vt cælum nulla ratione dicuntur.
Vniuersalis ergo Aristotelis demonstratio, ex vniuersali
bus propositionibus conflatur.
His hanc quæstionem absoluimus, in qua diuertisse ab re
fortasse non fuit: vulgatum propter illorum errorem, qui hisce
de rebus minus rectè senserunt. Si cui hæ nostræ disputatio
nes, vltra quam satis est, processisse videantur, meminisse opor
tet, disputationem longam non esse, in qua, quam quam multa, ne
cessaria tamen dicantur: vt illa breuis non est, in qua, licet pau
ca, superuacua tamen referuntur, & nos hæc grauissima, il
la quidem maximeque vtilia, atque difficilia neque propter
occupatos homines, neque propter delicatos disputauisse; sed
propter eos, qui sunt amore philosophiæ accensi, illius que ar
dore flagrant, qui sese in literis ab diderunt, & omne studium
veritatis indagationi dicarunt: his certè nulla disceptatio lon
ga videri possit, quæ de rebus maximis, & vtilibus, & ad co
gnitionem pulcherrimis habeatur, quantumuis plura dispu
tentur: & nulla breuis in qua præter paucula verba, vt scopæ
dissolutæ, nihil aliud inueniatur. Valete ergo candidissimi
lectores, & Borrium vestrum vobis omnibus deditissi
mum hisce de rebus, abditissimis illis quidem pro
suo captu, ac modulo disputantem,
vt par est; amate.