| Borro, Girolamo De motu gravium et levium 1575 | ||||||
|
271
Reprehendendus est ergo Alexander, qui Aristotelem in
dignum qui reprehendatur, reprehendendum est ratus.
Auicenna rebatur hanc Aristotelis demonstrationem pec
care in materia: quippe quæ vel generatim concludit, omne
quod mouetur ab alio destincto moueri, vel particulariter: si
particulariter, ergo non omne, quod mouetur, ab alio distincto
mouente mouetur, sed aliquod tantum: si generaliter, ergo om
nes propositiones, ex quibus conclusio nascitur, futuræ sunt vni
uersales: quoniam vniuersalis conclusio non nisi ab vniuersalibus
propositionibus gignitur: at non sunt vniuersales omnes propo
sitiones. Ergo nec conclusio futura est vniuersalis: minor pro
batur, ait enim Aristoteles, parte altera quiescente totum quie
scit, id quod probatur ex sexto libro Physicorum: omne, quod
mouetur, est corpus continuum, & in omnes partes diuiduum, id
non est vniuersaliter verum, quia cælum mouetur, quod tamen
est indiuiduum: si enim esset diuiduum, particeps esset diuiduæ
materiæ; quæ cum causa sit interitus illius, in quo est, cælum inte
ritui obnoxium esset, cui reclamat Peripatetica schola. Vitio
sam ergo esse Aristotelis demonstrationem ratus est Auicenna.
Auerroes, qui in Aristotelem erroris notam, nec leuissi
mam illam quidem, ab alio quouis inuri non patitur, sed eun
dem ab omni iniuria numquam non vindicat, ne in hac parte
ab eodem indefensus relinquatur, hæc Auicennæ argumenta
explicare nititur, & ait. Cælum non vna tantum ratione, sed
duabus, iisdemque diuersis considerari potest: primo modo vt
cælum: secundo modo vt corpus: cælum vt cælum quiescere non
potest, nec est diuiduum, sed cælum vt corpus quiescere potest,
& est diuiduum, & cælo vt corpus est, cætera omnia ascribun
tur, quæ corpori vt corpus est, dantur: est enim corpus quia cor
pus demensionibus subiectum. Ergo & cælum quia corpus.