Borro, Girolamo De motu gravium et levium 1575

author index 251 / 316      search

231
causæ sunt quidem sed non motus alicuius, verum aut maioris
aut minoris velocitatis, & tarditatis in motu, quæ enim lata
sunt, quia multum amplectuntur, non semper sed diutius susti
nentur, quia non facilè nec cito, sed ægrè ac tardè quod subie
ctum est tandem disrumpunt.

Exitus nouæ quæstionis explicatur.
Caput XI.

Ex quibus nouæ quæstiones intrego nascuntur: si aer, &
aqua sunt in proprio loco graues, cur nos tantum pon­
deris non sentimus, quantum illud est, quod nostra capi­
ta præmit? cur aues per medium aerem volantes ab aeris gra­
ui pondere non comprimuntur? Cur ab eo compressæ, aut deor­
sum non truduntur, aut non suffocantur? Cur pisces per ocea­
num natantes, & etiam profundas oceani partes petentes nec
hilum quidem ponderis, & grauissimi sentiunt? Si ergo gra­
uis est aqua, si grauis est aer, quomodo effugiemus; quin illo­
rum pondus sentiamus? si verò hæc duo elementa nec grauia
sunt, nec leuia in suis locis, quomodo effugiet Aristoteles, quin
ipsæ pugnantia dicat?

Respondeo hanc vnam ob rem nos ab aeris pondere non præ
mimur, à quo nec aues volantes, nec pisces natantes ab aqua
premuntur, quia nec aer, nec aqua verè graue corpus est, aut
verè leue in suo proprio, naturalique loco: licet, & graue, &
leue vtrunque elementum dicatur, quatenus grauium & leuium
motum iuuant, & quatenus grauia, & leuia corpora sursum,
& deorsum portant, & sunt hæc duo elementa magis grauia,
quam leuia, quia grauia maiore cum efficacia deorsum, quam
leuia sursum ferunt.