| author index |  | 214 / 316 |  |   search |
| Borro, Girolamo De motu gravium et levium 1575 | ||||||
|
Admotum scilicet generationis per se à generante natum,
ad per se motum impedimenti ab eo factum, quod impedimen
tum abstulit, ad motum medij à propria medij forma exor
tum; & ad motum elementi, ab eiusdem elementi propria etiam
forma productum. et motores per accidens, ad huiusmodi per
se motores hac ratione sunt redigendi. Id est, ad id, quod ele
menta per se gignit: ad formam elementi elementa, per se
mouentem: ad id quod impedimentum mouet, dum illud per
se tollit, & ad propriam formam medij, quæ per se mouet me
dium, vt ergo nihil redundans, ita nihil imminutum, sed ea tan
tum, quæ necessaria sunt hæc secunda propositio hoc modo ex
posita continet.
Contra tertiam secundæ partis propositionem, in
qua modus, quo ad locum elementa mouen
tur, copiosè disputatur. Cap. III.
In hac parte proprium elementorum locum non mouere.
vt finis demonstrare contendimus, & prius quam argumen
tum adducatur, duo ponuntur: quorum alterum illud est,
quod ab Aristotele scribitur libro quarto de cælo particula
vigesimaquinta: cuius hæc paraphrastica ferè sunt verba,
quod tale est facultate, ei simile esse dici potest, quod tale iam
est actu, vt ignis, qui re ipsa, perfectus est, & actu in superiori
loco, vt in simili quiescit, qui ex facultate ad actum prorum
pit, extra proprium locum existit, & in superiorem plagam
ad sibi similem ignem subuolat, vt terra extra centrum, qua vis
ratione constituta, ad terram in centro, vt ad similem fertur &c.
hæc ab Aristotele parum immutata scribuntur.