146

Elementa à se ipsis suarum motionum intrinsecum habere
principium
confirmatur auctoritate Aristotelis libro quarto
de
cælo particula vigesimaquarta, vbi posita similitudine in­
ter
ea, quæ ad locum mouentur, & inter ea quæ alterantur,
differentiam
nanciscitur, & ait. Quæ ad locum cientur, &
aut
grauia sunt, aut leuia, ab his, quæ alterantur, hoc potissi­
mum
differunt: quod hæc, quæ locum mutant in se ipsis, mo­
tus
sui principium habent, quippe quod naturaliter, ac sua
sponte
moueantur: illa vero, quæ qualitatem, & quantitatem
mutant
, non in se, sed extrinsecus adueniens habent motus prin
cipium
, &c. ergo de sententia Aristotelis in hoc loco elemen­
ta
ab intrinseco motore concitantur: ergo à se per se natura­
li
motu cientur. Confirmatur. Non potest (ait Auerroes)
libro
primo de cælo particula duodeuigesima) numerari cor­
pus
naturale, cuius motus non vt naturalis, sed elementa cor­
pora
sunt naturalia. Ergo elementorum motus est naturalis,
sed
motus naturalis fit à natura, quæ est per se principium mo­
tus
intrinsecum. Ergo elementa per se ab intrinseco principio,
quod
est natura mouentur: ergo à se per se: eam obrem Auer­
roes addidit, vniuersaliter manifestum est, eorum motum
esse
per se, & mox ait Auerroes: necesse est verificare in hoc
loco
, quod motus elementorum non est ab extrinseco: quamuis
manifestum
sit per se. Cum itaque manifestum sit elementa
non
moueri ab extrinseco: & notum sit ita, vt nulli sua do­
mus
nota magis, elementa moueri: exploratum etiam erit ab
intrinseco
principio eadem naturali motu cieri. Sed intrinsecum
principium
est per se principium: ergo mouentur à se per se.

Confirmatur ex Auerrois explanatione libro secundo phy
sicorum
commentatione prima: vbi Aristoteles ait. Quæ natu
ra
constant, omnia intra semetipsa motus, & status princi-