Borro, Girolamo De motu gravium et levium 1575

author index 155 / 316      search

135
hæc, quam illa sit mobilis: si est mobilis in infinitum progre­
diemur: verum natur a mouentium, & mobilium infinit at em
istam non amat; Ergo aut in infinitum ascendere licebit; aut
in prima mobilitate quiescendum, atque ipsam minime mobi
lem esse dicendum.

Respondeo omne mobile esse mobilitate mobile: cum queri­
tur: numquid mobilitas sit mobilis, per inficiationem respon­
detur: non enim mobilis potest esse prima mobilitas: ad pro­
bationem cum dicitur; omne mobile est mobilitate mobile, da­
tur, cum vltra progrediuntur: ergo mobilitas est mobilis: ne­
gatur; ratio est, quia in captionem illam impingitur: quæ fal­
lacia, seu captio figuræ dictionis ab Aristotele nuncupatur li
bro elementorum: mutatur enim quo in quod: id est prima
mobilitas: quæ primum mobile est, mobile est quo, illud mobi
le mouetur, quæ non potest esse, quod moueatur: non est ergo
mobilis; nec propterea sequitur, primum mobile non esse mobile,
immo totum oppositum: primum scilicet mobile prima sua mo­
bilitate esse mobile, vt principio quo, quæ in quod mutari non
debet; si in captionem figuræ dictionis impingere non volumus.

Totum elementum à toto elemento mouetur, &
est quinta propositio. Cap. XXX.

TOTVM elementum non primo, sed secundo totum
mouet elementum; Hæc quinta propositio ex his pro­
batur, quæ supra non semel repetita fuerunt. Actio­
nes, & perpessiones sunt indiuiduorum de sententia Aristote
lis in prologo libri primi Diuinorum. Totum ergo indiuiduum
elementum est quod mouet, & quod mouetur. Secundo pro­
batur, corporis simplicis est motus simplex, & motus simplex