| Borro, Girolamo De motu gravium et levium 1575 | ||||||
|
102
memoriæ prodiderunt libro quarto de cælo particula vigesima
sexta, trigesimaprima, & trigesimasecunda: non enim de
sententia illorum ignis sursum ascendit, quia ignis sit factus;
sed quia fiat; nam postquam factus est, nullo motu cietur, sed
in suo proprio naturalique loco quiescit.
Quo fundamento, licet perperam, vsus tamen fuit aliquan
do Zenarcus in libro, quem aduersus quintam essentiam edi
dit auctore Simplicio primo cæli: Nuncupatur etiam violen
ta hæc facultas essentialis, quia igni deorsum moueri natura
non inest, sed id ei per violentiam accidit, quatenus in terram
conuerti potest; & conuersus deorsum incitari, & terram sur
sum vicissim moueri contigit hac essentiali facultate; quia ex
terra ignis nascitur; qui postquam natus est, omni sublato im
pedimento sursum ad suum proprium, ac naturalem locum,
vbi nunc luna est, concitatur.
Secunda facultas proxima nuncupatur; quia agente, qui
eamdem ad actum transfert, non indiget; quod elementum il
lico genitum ad suum proprium, ac naturalem locum suapte
natura, ac propria sponte moueatur, nisi per aliquod impe
diens stat, quo minus id fiat: at si impedimentum auferatur;
elementum nuper genitum ad proprium locum naturalem sta
tim incitatur: vt ecce terra, quæ grauis est, vel aliud quoddam
corpus ponderosum, in leuissimum ignem euadere potest; quod
si fiat, tunc superiorem locum continenter petit: itaque per
spicuum est id, quodiam facultate leue est, cum ad actum le
uitatis erumpit, in superiorem huius orbis plagam ferri, subla
to enim omni impedimento natura ipsa elementa nuper geni
ta in proprium locum portat; id quod in exculentis, atque po
culentis accidere videmus, & in eo corpore, quod ad sanitatem
recuperandam affectum est cum primum enim impedimen-