| Borelli, Giovanni Alfonso De motionibus naturalibus a gravitate pendentibus 1670 | ||||||
|
360
huius recollectionis, & ascensus sursùm hæc est, quia
à pondere, & à motu ingentis guttulæ decidentis ma
chinulæ residuarum partium fluidi violentèr distra
ctæ spontè sua aptę natæ sunt, denuò se se recollige
re, reducique ad naturalem situm, sicut contingit in
arcu, & in qualibet machina, quæ post violentam̨
distractionem, extensionemque, denuò se flectit re
duciturque ad pristinum situm, cùmque in hac vni
uersali actione machinularum filum fluidum compo
nentium subsequatur motus regressus sursùm, nec
motus fieri possit absque impetu, igitur ab hoc præ
dictæ fluidi particulæ impelluntur altiùs quàm exi
gat naturalis earum grauitas, & hinc sequitur vt de
nuò postea affluentibus circumcirca fluidi particulis,
denuò gutta rotunda efformetur.
Cap. 8. cur
exiguæ aquę
guttæ supra
libellam aquæ
ascendunt.
In tertio casu Proposit. præcedentis augeri potest
gutta duplici modo, & ex concursu noui fluidi su
pernè sensim additi, quousque vis glutinis sufficiat,
vt pondus guttæ sustinere valeat, nè decidat, sed dum
augetur, lateralitèr crescit, ampliaturque, & sic gut
ta amittit pristinam globositatem.
PROP. CLXXIX.
Quare duæ guttæ homogeneæ se se tangentes colliguntur
vniunturque.
SEd dignior inquisitione est recollectio duarum
guttularum quoties lateralitèr se mutuò tangant,
ex quibus componitur vnica gutta rotunda. Ratio