Baldi, Bernardino In mechanica Aristotelis problemata exercitationes 1621
author indexprevious page200 / 214next page
 show/hide xml  show page   search


tem. Hinc videmus, vel pueros ipsos, docente Natura cum
nuces, vel aliud quippiam, parieti allisum frangere conan­
tur, à pariete moderato aliquo spatio recedere. Si autem
eos interroges, cur id faciant, respondebunt, vt inde ictus
valentius fiat atque efficacius. Eleganter ex Simplicij &
Alexandri Aphrodisiensis doctrina, quæ lucidissima est,
quæstionem hanc in sua Paraphrasi explicat Picolomi­
neus.

QVAESTIO XXXIII.

Dubitatur, Cur proiecta moueantur, licet impellens à proiectis se­
paretur; vel vt verbis Philosophi vtar, Cur quippiam non pecu­
liarem sibi fertur lationem impulsore alioquin
non consequente?

Soluit, inquiens, an videlicet, quoniam primum, id est,
impellens ipse, id efficit vt alterum, nempe proiectum
ipsum impellat, illud vero (hoc est proiectum) alterum
impellat, hoc est, aërem ipsum mediumue, quod à proie­
cto repelletur. Cessare autem motum, cum res eo deue­
nit, vt motus eidem à proijciente impressus, non possit
amplius rem proiectam mouere, & itidem rem ipsam, aë­
rem videlicet non possit amplius repellere. Vel etiam
quando ipsius lati grauitas nutu suo declinat magis quam
impellentis in ante sit potentia. Vtique res per se satis cla­
ra. etenim motus impressus accidentalis est, quod vero la­
tioni violentæ resistit principium, naturale, & ab ipso mo­
to inseparabile, vincente igitur quod natura est, paulla­
tim remittitur quod ex accidenti est, & inde proiecti fit
quies. Est autem & hoc quoque Problema pure physicum,
& superiori, de quo immediate egimus, perquam familia­
re, quamobrem ex ijsdem prorsus soluitur
principijs.