| Baldi, Bernardino In mechanica Aristotelis problemata exercitationes 1621 | ||||||
|
bus EBGK, circa diametrum BKC ipsi Rhombo ABCD
similis, & ideo GK æqualis oppositæ BE & BG æqualis
EK. Cum ergo B confecerit spatium BE, erit ex mixto
motu in K, superato nempe spatio BK, idque eodem tem
pore quo A percurrerat totum spatium AK. Ex æquali i
gitur simplicium motuum velocitate, in æqualia spatia
AB puncta pertransierunt, quæ res miraculo, cuius dilu
tio quæritur, præbet occasionem.
Porro quod de dimidijs diametris demonstratum
est, possumus & de totis eadem ratione concludere, quip
pe quod eadem sit proportio partium ad partes, quæ to
tius ad totum. Hæc igitur prima est pars propositæ quæ
stionis. Secunda vero dubitatio ita habet; Nempe mirum
videri punctum B, cum peruenerit in C, extremum lineæ
BA, videlicet ipsum B, translatum esse in D, licet æquali
ter moueantur linea BA, per lineam BD, & punctum B per
lineam BA. sitque BC ipsa BD maior. Primam dubitatio
nem hoc pacto soluit Philosophus; A fertur tum proprio,
tum alieno motu, hoc est, lineæ AB versus oppositam par
tem CD, Itaque cum vterque motus deorsum vergat, mo
tus fit velocior. Contra vero B proprio quidem motu fer
tur versus A, hoc est, sursum, alieno vero, hoc est, lineæ BA
versus D, hoc est, deorsum, qui motus cum inuicem aduer
sentur, motus ipse fit tardior, non igitur est mirum, A eo
dem tempore maius spatium pertransire quam B.
Hæc solutio non modo vera videtur, sed mirabilis
& ipsomet Philosopho dignissima, cui quidem temerarium
iudicaremus contradicere, nî in genere versaremur, in
quo non probabilia quæruntur, sed demonstrata, sed ve
ra. Futilem igitur esse rationem hanc ipsius Aristotelis
pace, hoc pacto ostendemus.
Esto quadratum ABCD, cuius diametri ACBD se
cantes sese in E, moueatur eodem pacto BA, versus CD,