| Baldi, Bernardino In mechanica Aristotelis problemata exercitationes 1621 | ||||||
|
appensum potentiam requiri ipsi ponderi æqualem. Ani
mo posthæc concipiatur alia recta linea DEF, cuius inte
gra longitudo si extenderetur, esset DE, EF. Appendatur
in E pondus E æquale alteri ponderum B vel, C, sint autem
duæ potentiæ pondus E sustinentes D, F. Vtraque igitur
dimidium sustinebit ponderis E, sed potentia quæ susti
nebat pondus B, in C erat ipsi B æqualis, vbi appensio pon
deris erat in superiori parte in A, hîc autem, vbi appensio
est in parte in feriori, vtraque potentia dimidium sustinet
appensi ponderis. Videmus igitur illam appensionem
quidem pondus nullatenus imminuere, hanc verò pon
dus ipsum, bifariam diuisum, sustinentibus potentijs im
partiri. Hæc in lineis, Mathematicâ vsi abstractione, con
siderauimus, nunc verò eadem mechanicè perpenda
mus.
Sit igitur
punctum A, vt
in sequenti figu
ra clauus paxil
lusue, cui appen
sus funiculus
BAC, & funicu
li capitibus pon
dera BC, sit quo
que anulus D,
per quem traìe
ctus funiculus
EDF. Anulo au
tem coniunctum
pondus G. His igitur ita constitutis, eadem demonstra
buntur quæ superius, nempe oportere vt fiat æquilibrium
B, C, esse æqualia, tum potentias, quæ sunt in EF pondus
G inter eas diuisum sustinere. Porrò volentes Mechanici