| Baldi, Bernardino In mechanica Aristotelis problemata exercitationes 1621 | ||||||
|
mur etiam vecte cuneato ad scindendum & aperiendum:
adacto enim scissuræ cuneo, idqueue manu malleoue, tum
ab altera extremitate presso, valida fit ex vectis vi continui 
corporis separatio. Ma
teria scissilis AB scalprum
ceu vectis cuneatus CD,
cuius fulcimentum, E,
pondus verò vbi C, po
tentia vbi D, quo casu
quo maior est proportio
DE ad EC, eo est ipsa scissio leuior & facilior.
QVAESTIO XVIII.
Quærit hic Aristoteles, Cur per Trochleas ab exigua potentia in
gentia moueantur pondera?
De Trochlea Pappus, & veteres: inter recentiores e
gregiè admodum, vt omnia examinauit in Mechani
cis G. Vbaldus. Nos tamen interim post clarissimos illos
viros aliquid quod nouitatem & subtilitatem sapiat, de
nostro penu promemus. Et sanè inuentis quidem addere
res est facilis, at quod inuentis addas inuenire haud adeo
facile. Sed nos primum Philosophi ipsius dicta ad trutinam
reuocemus. Ita autem quæstionem proponit; Cur si quis
piam Trochleas componens duas, in signis duobus, ad se
inuicem iunctis contrario ad Trochleas modo circulo fu
nem circumduxerit, cuius alterum quidem caput tigno
rum appendatur alteri, alterum verò Trochleis sit innixum
& à funis initio trahere cœperit, magna trahit pondera, li
cet imbecillium fuerit virium?
Obseuerissima expositio, & nî res esset vulgò per se
nota, dequeue ea Vitruuius & Mechanici non egissent, diffi
cile vtique esset ex eius verbis sensum assequi.