quidem iudicio id sequi videtur, propterea quod ex Pap­
po
ea quæ in planis inclinatis mouentur, redigantur ad li­
bram
. Ratio enim valde est diuersa, siquidem pondera
quæ
in planis inclinatis mouentur, certa habent fulci­
menta
& determinatas tum brachiorum tum ponderum
proportiones
, quæ omnia in cuneo, nec quidem mente
concipi
posse, clarè patet.

His igitur difficultatibus consideratis, Nos cunei
vim
, ad alia esse principia referendam pro comperto ha­
bemus
. Ordimur igitur hoc pacto. Cuneo quidem res di­
uidi
certum est. Cæterùm quæ natura diuidere apta sunt,
tria
sunt, punctum, linea, superficies, Puncto enim linea,
lineâ superficies, superficie autem corpus ipsum diuidi­
tur
. quæ omnia à Mathematico absque materia conside­
rantur
. De diuisione autem quæ fit ex puncto, nihil agit
Mechanicus
, qui corporibus quidem vtitur, ad cuius na­
turam
non trahitur punctum, cuius partes sunt nullæ. At
non
lineis & superficiebus modò corpora diuiduntur, sed
etiam
corporibus, quod verum est, at ea corpora ad linea­
rum
& superficierum naturam quodammodo aptari faci­
docebimus. Dicimus igitur, duplicem esse Cuneorum
speciem
, linearem vnam, superficialem alteram. linearem
appello
, quæ ad lineæ naturam magnopere accedit. Tales
sunt
orbiculares illæ cuspides, quibus ad perforandum
timur
, & ideo vernaculè Pantirolos vocamus. Acus item
sutorij
, & cætera quæ non secus ac linea in punctum desi­
nunt
, & imaginariam quandam lineam ceu axem in eo
puncto
desinentem continent. Ad lineam quoque refe­
runtur
lateratæ cuspides oblongæ, & subtiles ceu subulæ,
claui
, enses, pugiones, & his similia, quæ cum adacta vali­
dam
faciant partium separationem ad cunei naturam non
referre
magnæ videretur dementiæ. Et tunc quanto ma­
gis
corpora hæc ad linearem naturam accedunt, eo ma­