| Baif, Lazare de De re navali commentarius 1537 |
|
74
ta indere nauibus, & etiam ad proram adfingere.
Lucianus in dialogo quod πλοῖον inscribitur: Καταν
τικρὺ δὲ ἀνὰλογον ἡ πρώρα ὑπερβέβηκε ἐς τὸ πρόσω ἀπομηκυνο
μένη τὴν ἑπώνυμον τῆς νεὼς, θεὸν ἔχουσα τὴν ἴσιν ἑκατέροθεν. id
est: E regione autem proportione prora extructa
erat, in longum producta, habens utrinque Isin
deam, quæ cognomentum naui dederat. de qua
rum παρασήμῳ infrà dicemus copiosius. Aliæ etiam
dictæ Seuleucides triremes, à Seleuco. Plutar
chus in Pompeio: ὡς δ´ οὖν ἐνίκα φέυγειν εἰς τὴν αἴγυ
πτον, ἀναχθείς ἀπὸ κύπρον σελευκίδε τριήρει μετὰ τῆς γυναι
κὸς, τῶν δὲ ἄλλων οἱ μὲν ἐν μακραῖς ὁμοίως ναυσὶ, οἱ δὲ ἐν ὁλκά
σι ἅμα συμπαρέπλεον: Vt igitur decretum est, fugien
dum in Aegyptum esse, profectus à Cypro, uectus〈qué〉
Seleucide triremi cum uxore est: aliorum uerò non
nulli secuti sunt, delati similiter longis nauibus,
alij autem in onerarijs. Appianus de eadem Pom
peij fuga loquens, his uerbis utitur: ὅΘεν τὴν κορνη
λίαν γυναῖκα ἀναλαβὼν, καὶ τριήρων τεττάρων ἐπιβὰς, αἳ αὐτῷ
παρά τε ῥοδίων καὶ τυρίων ἀφίκοντο: Vnde sumpta secum
Cornelia uxore, nactus quatuor triremes, qui ad
officium illi ab Rhodijs & Tyrijs præsto fuerant,
profugit. Νικομηδὶς à loco cognomentum sumpsit,
autore Aniano apud Suidam: ἐ̂Υρος δὲ καὶ βάθος καθ´
ὅλκάδα, ὅσον μεγίστη νικομηδὶς, ἢ αἰγυπτία, quibus uerbis
conijcio, νικομηδίδια fuisse inter onerarias: de quibus
uidetur uenisse dicendi tempus. Sic & ἑρμονὶς apud
Thucydidem, à loco iuxta Lacedæmona.