| Baif, Lazare de De re navali commentarius 1537 |
|
51
sensa mentis omni studio conabatur, etiamsi res
ipsæ non satis id ferre patí que uiderentur. Nam
præter alia multa, ea ipsa quæ in prælio acciderant,
omnes qui aderant, in timorem coniecerant. Fa
cta enim tanta hominum strage, eo ipso tempore,
totus locus, in quo dimicatum est, oppletus est ca
daueribus, sanguine, armis, naufragijs, et armamen
tis. Diebus autem, qui proxime secuti sunt, uidere
erat littora referta omnibus ijs rebus, quas retuli
mus, confusè aceruatim que congestis. Ob quæ fa
ctum est, ut non solum ipse, sed & omnes Macedo
nes in grauem animi defectionem inciderint. Theo
philiscus autem, cum unum diem superuixisset, pa
triæ que scripsisset de casu naualis prælij, suffecto
Clæonæo in sui locum, & exercitui præfecto, uitam
cum morte commutauit, ob uulnera quæ accepe
rat: uir, qui in ipso periculo se egregium præstitit,
& consilij prouidentia dignus fuit, cuius memoria
celebretur. nisi enim ille anteuertisset impetum fa
cere in Philippum, omnes quidem alij occasionem
rei bene gerendo omisissent, perterriti Philippi au
dacia. Sed ille, facto prælij initio, ciues coegit tem
poris occasionem sequi. Coegit & Attalum bellum
non ducere, tempuś que minime terere in appara
tu rerum ad bellum pertinentium: sed acerrime de
certare, periculumque præsens subire. Quocirca
merito ipsum Rhodij fato functum, talibus hono
ribus prosequuti sunt, quibus non solum uiuos &
præsentes, sed etiam posteros prouocarent ad for
search