| Baif, Lazare de De re navali commentarius 1537 |
|
76
πλεούσας κατέδυε, ἢ ἐνεδύετο, ἢ ἀνεμπίπρη. id est: Cepit bi
nas ternas〈qué〉 præsidiariarum onerariarum〈qué〉 eas quæ
frumentum portabant, & in statione erant: eas au
tem quæ præternauigabant, uel depressit, uel reli
gauit, uel concremauit. Idem in eodem: Πολὺ δὲ ὁλκά
δων καὶ σκευοφόρων ἄλλο πλῆθος. Quo loco σκευοφὸρες pro
onerarijs posuisse uidetur: quas Cæsar graues di
xit. Διεφθάροντο δ´ αὐτῷ νῆες βαρεῖται μὲν ἕξ, κουφότοβαι δὲ ἕξ καὶ
εἴκοσι, λιβυρνίδες δ´ ἔκ πλείους: Interiere autem illius na
ues graues sex, leuiora uerò nauigia uiginti sex,
multo〈qué〉 plures liburnicæ. Onerariæ autem ad fru
mentum uehendum aptæ, frumentariæ dicuntur,
à Græcis σιτηγοί. Cæsar in tertio de Bello ciuili: No
cturno itinere non intermisso, comitatu equitum tri
ginta ad mare peruenit, nauem〈qué〉 frumentariam con
scendit. Appianus de eadem Pompeij fuga, nauis
frumentariæ nullum uerbum facit: ὁ Δὲ πομπὴιος ἐκ
λαρίσσης ὁμὸιῳ δρόμῳ μέχπι θαλάσσης ἐπειχθεὶς, σκάφους ἐπέβη με
κροῦ. καὶ νεὼς παρκπλεούσης ἐπιτυχὼν, εἰς μιτυλήνην διέπλευσε.
id est: Pompeius autem simili festinatione à Larissa
ad mare properans, paruulum nauigium conscen
dit: nactus〈qué〉 nauem prætereuntem, ea Mitylenem
us〈que〉 delatus est. Plutarchus in Pompeio φορτηγὸν uo
cat: Καὶ περὶ τόν ὄρθρον ἐπιβὰς ποταμίου πλοίου, καὶ τῷ ἑπομὲνῳ τοὺς
ἑλευθέρους ἀναλαβὼν, τοὺς δὲ θεράποντας ἀπιέναι πρὸς καίσαρα κε
λεύσας, καὶ μὴ δεδιέναι, παρὰ γὴν ομιζόμενος εἴδεν εὐμεγέθ [...]
φορτηγὸν, ἀναγέθας μέλλουσαν. id est: Summo mane conscen
so nauigio fluuiatili, impositiś que in alterum co
mitibus liberis, seruis autem ad Cæsarem se recipe