| Agricola, Georgius De re metallica 1556 | ||||||
|
214
batillis tunditur. Quidam si talis arenula eis defuerit, pyram puluere, à car
bonibus resoluto, non aliter ac carbonarij tegunt. At Goselariæ compositi
oni, in metæ figuram formatæ, atramentum sutorium rubrum, quo destillat
pyrites ustus, aquis madefactum illinunt. Alibi autem semel uena uritur:
alibi bis, alibi ter, prout ipsius duricies id postulat. Goselariæ quidem cùm
pyrites tertiò uritur, is, qui in summo pyræ est collocatus, exudat, ut aliàs scri
psi, quiddam subuiride, aridum, asperum, tenue: quod ignis non aliter ac a
miantum non facile comburit. Quinetiam persæpe aqua immittitur in ue
nam ustam & adhuc calentem, hac de causa, ut magis mollescat & friabilis
fiat. Nam cùm uis ignium eius humorem exiccauit, aqua calentem facilius
dissoluit: cuius rei maximum indicium sunt saxa calcaria usta.
Areæ A. Ligna B. Vena C. Metæ
figura D. Canalis E.
Sed terra item effossa fiant areæ multò ampliores, & ad normam quadra
tæ: à quarum lateribus atque tergo muri ducantur, ut ignis ardorem magis
contineant: à fronte uerò similiter patere debent. In his separatim uena
plumbi candidi uratur hoc modo. Primò ligna circiter duodecim pedes
longa in area locentur, quater uicissim, recta & transuersa. Deinde maiora